donderdag 17 februari 2022

Amsterdam's Gezicht - Eindessay Mensenmaatschappij 3-2-22






Wanneer je iemand over de Zeedijk ziet lopen met een I Amsterdam hoodie of shirt met wietbladeren-print weet je al snel hoe laat het is. Maar er is in ieder geval één product dat je overal in Amsterdam ziet én in een souvenirshop kan kopen. Regelmatig komen er nieuwe edities van uit en menig Amsterdammer staat er urenlang voor in de rij wanneer het een speciale editie betreft. Ik heb het natuurlijk over het Ajax shirt. Ajax fans spelen een onmiskenbare rol in het landschap van Amsterdam. De ‘Geinlijn’ richting het stadion is op wedstrijddagen altijd extra druk, cafés geven met spandoeken of op krijtborden aan dat de wedstrijd bij hun gekeken kan worden en wanneer het kampioenschap is gewonnen krijgt heel Nederland een NOS alert binnen met de oproep om niet meer naar de binnenstad van Amsterdam te komen. En dus de Ajax shirts. Niet alleen op wedstrijddagen zijn ze te spotten. Op elke plek, in elk stadsdeel van Amsterdam kan je iemand met een ajax shirt tegenkomen. Maar het houdt niet op bij de wedstrijdshirts en trainingspakken. 

Het rood-witte fenomeen is te vinden op onder andere mutsen, vesten, vlaggen, slabbetjes en zelfs kaftpapier. Je ontkomt er nergens aan. Daarom ben ik benieuwd hoe de aanwezigheid van Ajax in het Amsterdamse straatbeeld de stad beïnvloedt. Dat voetbalwedstrijden kunnen zorgen voor conflicten tussen groepen is vanzelfsprekend. Het blijft een wedstrijd tussen twee teams. Desondanks ben ik geinteresseerd in de manier waarop het voetbalteam mensen bij elkaar kan brengen. De afgelopen twee jaar zijn gevoelens van eenzaamheid flink toegenomen (Lippke et al., 2021). Hierdoor is het juist nu belangrijk om te onderzoeken hoe cohesie binnen de stad bevorderd kan worden. Daarom onderzoek ik in dit essay hoe Ajax shirts bijdragen aan de cohesie in Amsterdam. Ik onderzoek dit aan de hand van het symbolisch interactionisme en de kapitaaltheorieen van Bourdieu. 


Wanneer je een ajax shirt draagt geef je automatisch een boodschap over aan de mensen die je tegenkomt. Alleen wat die boodschap precies is kan nogal verschillen afhankelijk van aan wie je het vraagt. Volgens de sociologische stroming van het symbolische interactionisme krijgen voorwerpen een symbolische betekenis gebaseerd op de interacties die een individu heeft gehad met dit voorwerp (Geven, 2021a). Voor sommige Amsterdammers staat een AFCA-hoodie symbool voor hooligans met vuurwerkbommen en rellen in de Johan Cruyff Arena (Van der Keijl, 2019). Wanneer zij iemand een Ajax shirt zien dragen denken ze door deze associatie misschien wel twee keer na voordat ze iemand in een Ajax shirtje zullen aanspreken. Maar net zoals hoe Timo Pisart (2020) beschrijft hoe festivalbandjes voor verbinding kunnen zorgen, kan dit ook gebeuren via deze shirts. Iemand zien in een Ajax shirt kan namelijk evengoed herinneringen oproepen van richting de Arena fietsen op zondag rond 14.30 om naar de wedstrijd te kijken. Iemand tegenkomen in een Ajax shirt betekent dan dat je ervanuit kan gaan dat je waarschijnlijk allebei een mening hebt over de transfer van Brian Brobbey en je weet wel zeker dat je een uitgebreide discussie kan voeren  over het verschil tussen het nieuwe en het oude Ajax logo. Het shirt transformeert door deze positieve interacties een vreemdeling naar een gelijkgestemde. Deze herkenning kan zorgen voor een moment van vertrouwen binnen een stad met bijna 900.000 inwoners (Kruyswijk, 2022).


Op deze manier kan het delen van een gemeenschappelijke interesse ervoor zorgen dat  de cohesie binnen de stad wordt bevorderd. Je deelt als dragers van de shirts namelijk een bepaald soort cultureel kapitaal. Dit is één van de vormen van kapitaal die Bourdieu naast economisch en sociaal kapitaal beschrijft. Cultureel kapitaal zijn alle kennis, vaardigheden, voorkeuren en gewoontes die een individu bezit. Deze, vaak door je ouders, aangeleerde kennis kan onder anderen worden gebruikt voor sociale en culturele uitsluiting (Geven, 2021b). Vaker wel dan niet worden de negatieve kanten hiervan belicht. Bourdieu (1984) beschreef vooral uitgebreid hoe de elite hun culturele kapitaal gebruikt om zich te onderscheiden van het ‘gewone volk’ en hun maatschappelijke positie te behouden. Bijvoorbeeld hoe op de arbeidsmarkt specifieke vormen van cultureel kapitaal, zoals het spreken van standaardnederlands, ervoor kan zorgen dat je makkelijker toegang krijgt tot een goede baan (Friedman & Laurison, 2020). Maar sociale en culturele insluiting kan een positief gevolg zijn van gedeeld cultureel kapitaal. Bijvoorbeeld in het geval van Ajax kleding. 


Want als je cultureel kapitaal met iemand deelt, kan dit ervoor zorgen dat je sneller een band met iemand opbouwt of aangaat (Kirkby-Geddes, King & Bravington, 2012). Wanneer je bijvoorbeeld als Ajax supporter de buurvrouw van drie huizen verderop een Ajax shirtje ziet dragen is de kans waarschijnlijk groter dat je een gezellig gesprekje aanknoopt. Door de gemeenschappelijke deler in de vorm van een Ajax shirtje ben je een binding met iemand aangegaan die je anders misschien nooit aangesproken zou hebben. Jullie gedeelde culturele kapitaal leidt op die manier naar sociaal kapitaal. Sociaal kapitaal is de waarde die sociale relaties kunnen hebben in je leven. Bijvoorbeeld hoe je bij het zoeken naar een studentenkamer een voorsprong krijgt wanneer je via via iemand kent die weer iemand kent die nog wel een kamer voor jou weet. Zo’n soort contact heet ook wel een zwakke binding. Zwakke bindingen zijn de tegenhanger van sterke bindingen. Dit zijn de bindingen met de mensen in je leven waarmee je wederkerig, emotioneel en veelvuldig contact hebt (Geven, 2021c). Bijvoorbeeld je beste vriend of favoriete neef. Een zwakke binding vorm je eerder met bijvoorbeeld  die buurvrouw van drie huizen verderop. Je ziet elkaar wel af en toe, maar niet heel regelmatig. Jullie kletsen wel, maar niet vanzelfsprekend over emotionele gebeurtenissen.  Socioloog Ronald Burt claimt dat juist deze zwakke bindingen heel erg kostbaar zijn (Geven, 2021c). Deze relaties zijn zo nuttig omdat ze minder tijd en energie kosten maar wel veel nuttige informatie kunnen opleveren. De sociologische verklaring van Beter een goede buur dan een verre vriend. Om bij het buurvrouw voorbeeld te blijven; via haar kom je er misschien achter dat de groenteboer verderop een goede aanbieding heeft. Of dat het einde van de straat volgende week dinsdag tijdelijk wordt afgesloten. Al die nuttige informatie had je waarschijnlijk nooit gehad als jij die buurvrouw nooit in haar Ajax shirt had gezien. 


Concluderend kan het shirt er dus voor zorgen dat er makkelijker contact wordt gemaakt tussen mensen. Tenminste, tussen de mensen die positieve associaties delen met de shirts. Het gedeelde kapitaal zorgt voor herkenning en vertrouwen waardoor een band makkelijker wordt geschept. Ookal zijn dit misschien zwakke bindingen, deze kunnen heel kostbaar zijn. Niet alleen maar om erachter te komen dat de groenteboer een goede aanbieding heeft. Juist in Amsterdam in deze tijd zijn dit soort kleine contacten met die buurvrouw ontzettend waardevol. Ook al vóór corona leek het alsof met het stijgen van de huizenprijzen en de eindeloze stroom van toeristen en expats (Koops, 2021) de stad steeds onpersoonlijker werd. Maar zolang er nog genoeg Ajax shirts voorbij fietsen kan er nog contact worden gelegd, want niet alleen Ajax fans kunnen profiteren van de connecties die de shirts tot stand brengen. Zelf kijk ik bijna nooit naar een voetbalwedstrijd. Toch brengen Ajax shirts veel positieve herinneringen naar boven. Herinneringen aan hoe mijn vader in zijn regenbroek richting de Arena fietst en hoe hij op elke vakantie wel een keer werd aangesproken over zijn Ajax shirt, muts of sjaal. Zelfs buiten Amsterdam kan het rood-witte logo namelijk zorgen voor een stukje herkenning en vertrouwen. Dat moeten we koesteren. 


Referenties

Bourdieu, P., & Nice, R. (1984). Distinction. Amsterdam, Nederland: Amsterdam University Press.

Friedman, S., & Laurison, D. (2020). The Class Ceiling: Why it Pays to be Privileged. Social Forces, 99(1), e5. https://doi.org/10.1093/sf/soz170 

Geven, S. (2021a, 18 november). Een inleiding tot de sociologie: Cultuur. [hoorcollege]. Universiteit van Amsterdam.   

Geven, S. (2021b, 23 november). Een inleiding tot de sociologie: Ongelijkheid. [hoorcollege]. Universiteit van Amsterdam.   

Geven, S. (2021c, 7 december). Een inleiding tot de sociologie: Cohesie. [hoorcollege]. Universiteit van Amsterdam.   

Kirkby-Geddes, E., King, N., & Bravington, A. (2012). Social Capital and Community Group Participation: Examining ‘Bridging’ and ‘Bonding’ in the Context of a Healthy Living Centre in the UK. Journal of Community & Applied Social Psychology, 23(4), 271–285. https://doi.org/10.1002/casp.2118 

Koops, R. (2021, 14 oktober). De expats en toeristen zijn terug, huurprijzen in vrije sector stijgen weer. Het Parool. Geraadpleegd van https://www.parool.nl 

Kruyswijk, M. (2022, 4 januari). Amsterdam groeit weer bijna net zo hard als vóór corona. Het Parool. Geraadpleegd van https://www.parool.nl 

Lippke, S., Keller, F., Derksen, C., Kötting, L., Ratz, T., & Fleig, L. (2021). Loneliness before and during the corona pandemic: Who is particularly affected?--Psychological findings from Germany/Einsam seit der Coronapandemie: Wer ist besonders betroffen? -- psychologische Befunde aus Deutschland. Prävention und Gesundheitsförderung, 17(1), 84–95. https://doi.org/10.1007/s11553-021-00837-w 

Orange Pictures. (2018). Supporters vak 410 [foto].

Pisart, T. (2020, 20 augustus). Een ode aan het Lowlands-bandje. Geraadpleegd op 19 januari 2022, van https://3voor12.vpro.nl/artikelen/overzicht/2020/augustus/Een-ode-aan-het-Lowlands-bandje.html 

Van der Keijl, J. (2019, 6 augustus). Driehoek: entrada’s verplaatsen naar Arenapark. Het Parool. Geraadpleegd van https://www.parool.nl 


dinsdag 15 februari 2022

Mens en Maatschappij - Wijkobservatie 2020

 Wijkopdracht

Oost Indische Buurt Oost & de Plantagebuurt



Plantagebuurt

Indische Buurt Oost

aantal inwoners

7.895

10.260

bevolkingsdichtheid

9.970 inwoners/km2

10.928 p/km2

WOZ-woningwaarde

419.000

252.000

inkomen p/inwoner

40 x 1.000

21 x 1.000

algemene bijstandsuitkering

200 (2%)

880 (8.6%)

% niet-w migratieachtergrond

27%

53%

huishoudens met kinderen

13%

26%


Nette bewoners in de Plantagebuurt, eigen foto.         Verkeer Indische buurt, eigen foto. 


Ik koos voor de Plantagebuurt omdat ik hier woon in een studentenflat die ik altijd sterk vind afsteken tegen de dure huizen met nette bewoners (zie foto). Voor mijn boodschappen fiets ik vaak naar de Indische Buurt. In de Plantagebuurt kan ik alleen bij de dure Albert Heijn terecht. Tien minuutjes fietsen en ik heb een veel grotere keuze aan verschillende soorten voedsel winkels.


Het verschil tussen de twee wijken is opvallend, al voordat ik de data van het CBS bekeek. In de Plantagebuurt zijn weinig mensen op straat te vinden. Er wonen ook zo’n 1.000 mensen minder per km2 (Centraal Bureau voor de Statistiek, 2019a). Wanneer ik de naambordjes bekijk zie ik hier per gevel weinig namen staan, terwijl in de O. I. B. veel meer mensen een voordeur delen. Dit draagt waarschijnlijk ook bij aan het verschil in woningwaarde. Woningen in de Plantagebuurt zijn gemiddeld 167.000 meer waard. Dat het inkomen per inwoner in de Plantagebuurt bijna twee keer zo hoog ligt is dus ook niet zo gek (Centraal Bureau voor de Statistiek, 2019a). 



Statig herenhuis Plantagebuurt, eigen foto.   Schotelantenne Indische Buurt, eigen foto.


Oost Indische Buurt Oost is een stuk rustiger vergeleken met haar buurvrouw Oost Indische Buurt West. Er zijn hier bijna geen winkels en nauwelijks kenmerken van in de Javastraat duidelijk aanwezige gentrificatie. In plaats van Hipsters zag ik meer vrouwen met hoofddoeken. Qua testosteron waren er vooral jonge jongens op straat. Sowieso heb ik veel kinderen gezien, het middelpunt van de O. I. B. is dan ook een groot plein/kinderspeelparadijs met veel glijbanen, schommels en een buurthuis. Verder was er in de O. I. B. niet veel ‘te doen’. Er waren vooral heel veel woningen. In de Plantagebuurt is wel veel recreatie te vinden. Afgehekt achter hoge entreeprijzen. ARTIS kost €24,- (“Prijzen en entree ARTIS - Toegangsprijzen”, z.d.) en De Hermitage €27,50 (“Plan uw bezoek”, z.d.).  


Literatuur

Centraal Bureau voor de Statistiek. (2019a). CBS in uw buurt [Dataset]. Geraadpleegd van https://cbsinuwbuurt.nl/#wijken2019_percentage_niet_westerse_migratie_achtergrond 

Centraal Bureau voor de Statistiek. (2017–2019). CBS in uw buurt [Dataset]. Geraadpleegd van https://cbsinuwbuurt.nl/#wijken2017_gemiddeld_inkomen_inwoner 

Plan uw bezoek. (z.d.). Geraadpleegd op 23 november 2020, van https://hermitage.nl/nl/plan-uw-bezoek/openingstijden-en-prijzen/ 

Prijzen en entree ARTIS - Toegangsprijzen. (z.d.). Geraadpleegd op 23 november 2020, van https://www.artis.nl/nl/bezoek/plan-je-bezoek/toegangsprijzen/

Cultuur + Context: The Comfort of Things 2020

 Vanwege alle vreemde omstandigheden waar de wereld zich nu in bevind, was ik even dakloos. Een paar dagen lang dachten mijn vriendin en ik dat we óf 5 uur moesten reizen om naar Groningen te komen óf dat we twee maanden in mijn kleine kinderkamer bij mijn ouders moesten gaan slapen. Maar nu zitten we hier, in het huis van iemand die ik niet ken. Ze is een actrice en woont het grootste gedeelte van de tijd bij haar vriend in Rotterdam. Aan bijna alles kan je merken dat hier iemand vroeger woonde, maar nu alleen nog maar af en toe komt. 


Wanneer alle ingebouwde-kastdeuren dicht zijn, staat er bijna niets in dit huis. De paar ‘rommeltjes’ die ze heeft, zijn netjes verstopt. Ook al is ze niet vaak thuis, in de keukenkastjes is alsnog veel eten te vinden. Verschillende soorten gedroogde pasta, rozijnen, blikken, een breed scala aan gedroogde kruiden en verschillende soorten olie. Ook staat in de keuken een duur-uitziende espressomachine. Dat vond ik iets vrij opvallends om  neer te zetten in een huis waar je niet vaak bent. Alle kookbenodigdheden heeft ze verder in huis: van een keukenmachine tot een pureestamper tot lange lucifers om het blauwe gasfornuis mee aan te steken. Naast de wasbak staat een droogrek dat zo klein is dat er misschien 3 borden en 2 glazen in kunnen uitdruipen. Verrassend genoeg staan in de servieskast ondertussen genoeg borden om 15 mensen tegelijk te kunnen voeren en genoeg glazen om een studentenvereniging van drankjes te voorzien. Gezien dat kleine droogrek zullen deze wel niet heel vaak gebruikt worden. Ook de borden op de bovenste plank zijn een beetje stoffig. Onderin de kast staan ongeveer 10 flessen sterke drank, bijna allemaal gevuld met nog een klein bodempje. Zou dit zijn omdat ze zelf van variatie houdt of wilt ze een groot aanbod kunnen bieden als er weer gasten zijn? 


De slaapkamer/woonkamer heeft grote ramen met uitzicht over de gracht. Eerst snapte ik niet waarom er grote, donkere, dikke gordijnen voor hingen. Zo’n uitzicht wil je toch altijd naar kunnen kijken!? Totdat ik ‘s nachts probeerde te slapen en de felle straatverlichting naar binnen scheen. Het bed is omhoog te klappen, maar aan een gebrek aan gebruikssporen is te zien dat dit niet met regelmaat gebeurt. Misschien is het ooit neergezet om ruimte te creëren wanneer er veel mensen over de vloer zijn die uit haar glazen collectie komen drinken. 


Aan het voeteneind van het Murphy-bed staat een tv. De tv heeft geen aansluiting met een netwerk, dus je kan er alleen dvd’s op kijken. Alleen zijn er nergens dvd’s te vinden behalve Lolita van Stanley Kubrick en All the Presidents Men. Maar als ze dan geen tv kijkt en geen gasten heeft om te entertainen móet ze wel boeken lezen, want boeken zijn de enige dingen die overal in het huis rondslingeren. Op de eettafel ligt een stapeltje boeken die geleend zijn van de oba. Tegen de muur staan twee gigantische boekenkasten, tjokvol met boeken over feminisme, kunst en politiek. Er is zelfs een boekenplank in de keuken om kookboeken op neer te zetten. Ik vraag me af of ze in haar andere huis ook zo veel boeken zou hebben staan, of dat dit een verzameling is van cadeau’s en impulsaankopen, en zouden ze allemaal gelezen zijn?


De laatste hint waar je aan kan zien dat dit een huis is waar iemand niet dagelijks in woont, is het gebrek aan licht. Er zijn zeker wel lampen die, net als de rest van de meubels in dit huis, duur en design zijn. Maar ook al heb je ze allemaal aan staan, alsnog lijkt het binnen bijna schemerig. 


Maar sinds mijn vriendin en ik hier tijdelijk zijn ingetrokken zijn er nogal wat spullen bij gekomen. Direct als je binnenkomt in de gang staan 3 grote boodschappentassen overspoeld met kleren. Aan de deurklink van de wc hangt een kleinere tas, bij wijze van wasmand. Op de eettafel staan nu 2 grote schalen, uit de serviescollectie van de eigenaar, waarvan één gevuld met verse groenten en de andere met fruit. Op een eettafelstoel ligt een stapel schoolboeken en -schriften en op haar normaal lege bureau ligt nu een grote verzameling kunstenaarsbenodigdheden van mijn vriendin. De stoelen die normaal in de woonkamer staan hebben wij versleept naar het kleine balkonnetje zodat we nog wat vitamine D kunnen binnenkrijgen. Op de bank ligt een hoopje kleren van gisteravond dat nog moet worden opgeruimd en achter het bed liggen een paar eenzame sokken. Op het nachtkastje lag eerst alleen een lege verpakking oordopjes, nu ligt er lenzenvloeistof zonder dop en mijn horloge. 

Het laatste opvallende verschil met (wat ik aanneem) de status quo, is dat er nu in plaats van een rol wc-papier een doos tissues op de grond staat naast de wc. 


Het wordt nog wat als wij over een week weer al onze spullen moeten pakken om door te trekken naar de volgende plek om te gaan wonen tijdens deze corona-crisis. Langzaam kom ik erachter dat ik die twee grote tassen aan kleren niet allemaal nodig heb. Terwijl mijn vriendin uitkijkt naar de dag dat ze weer eens andere kleren kan dragen dan dezelfde drie t-shirts en twee broeken die zij mee heeft. 

Als ik ooit in dit huis terugkom ben ik benieuwd of dezelfde spullen er nog staan, of dat ze inmiddels alles naar Rotterdam heeft verhuisd. Misschien staat dit huis in de toekomst wel op AirBnb, veel aanpassingen hoeft ze daarvoor in ieder geval niet aan te brengen. Een briefje met het wifi-wachtwoord ligt al op tafel. 


Geïnspireerd door The Comfort of Things van Daniel Miller (2008).



Referenties

Miller, D. (2008). The comfort of things. Cambridge [etc: Polity.


Gender & Sexuality Observation Report 'Women I'd Let Rail Me' trend on TikTok

 Observation Report on ‘Women i’d let rail me’ trend on TikTok


Only when my corona-boredom hit a peak, my girlfriend was finally able to convince me to download TikTok. All I knew about it before was that there were kids doing funny dances on it? Or something? Apparently that doesn’t have to be the case. Within one day my ‘ForYou’ page consisted of short, one minute videos on Drag Race, baby animals and the lesbian lifestyle. At first the accuracy of the algorithm freaked me out, but in these times I’ll accept anything that will distract me from reality. Within ‘Lesbian TikTok’ one trend stood out to me that I want to observe in this paper. 

[screenshot TikTok (@jemilys.daughter, 2020)]


Description of video format

The TikTok’s always begin with a random shot: sometimes a view of somebody’s house, more often a selfie angle, showing the user that is posting the TikTok. The introductory text ‘Women I’d let ~rail me~ but it gets more and more illegal’ or ‘Women I would let step on me but it gets more illegal as it goes on’ tends to be  visible  on the screen. 

This text makes it obvious that they are not just regular admirers of the women shown, they would like to sleep with them. The words shown in the TikTok are not spelled with capital letters, which is common on TikTok.

[screenshot of TikTok by (@mothskeletons, 2020)]


After the opening shot, pictures of different female celebrities will show for a few seconds, in this picture it will say the celebrities name and their age. The first celebrities shown are between the ages of around 18 and 25 years old. Popular picks for this part of the TikTok are the singer Billie Eilish (18), actress Zendaya Coleman (24) and actress/singer Willow Smith (20). Predictable from the opening text, gradually the ages of the celebrities go up. About halfway through the video the TikTokker will show people like (for example): actresses Katie McGrath (37), Jessica Chastain (43) and Sarah Paulson (45). The final act will most often show women aged 50+. Common examples: Actresses Rachel Weisz (50), Cate Blanchett (51) and Meryl Streep (71). 


Music

Most of these TikToks use the 2005 Hip Hop song ‘Pump It’ performed by the Black Eyed Peas to play in the background of the video. This sound is not exclusively used for this type of video. I found Minecraft videos (@crabslab, 2020) that used this sound as well as the user @grandadfrankk (2020) dancing to the same song. I could not figure out why this particular song was used for this trend. The only thing I could think of was that the lyric ‘Pump it’ puts extra emphasis on the sexual nature of the users’ interest in these women.   

[comments on TikTok (@h0peelisa, 2020)]


Comments

The comments on the TikToks are very similar throughout the different videos. They are either agreeing with the original choices stated in the video or making an argument that person X should also be added on their list. Sometimes the commenters make an observation that there’s an overlapping category that some of the women on the list belong to. Stating that the original poster (for example) must be a fan of the show ‘Orange is the New Black’ because they’ve put multiple actresses from this show in their list. All comments I saw were positive, even if they were disagreeing with the original poster’s choices it never came across as hateful. 



Posters

To find more information on the users behind the TikToks I researched the accounts of eight users who made a TikTok that falls within this trend.

All of them either presented themselves as female or had she/her pronouns listed in their bio. The users who put their age in their bio were between the ages of 14 and 25 and by visual appearance the users who did not mention their age would probably also fall within this age group. 

Not many users mentioned their location, but when they did it was always The United States. Often rainbow flags were used in their bio’s to signify their presence in the LGBTQ+ community. 

The other videos that these users posted varied. Often there was more content about being a WLW: Woman who Loves other Women (“Queer undefined”, z.d.), but these users had videos ranging from classic TikTok dancing videos to using other trendy formats. Both common content on this platform. The amount of followers between the users varied; Both accounts with a big following (20.000+) and no following at all posted this type of video. 


Tags

Tags on TikTok are meant to classify the audience the video would appeal to most. The users that like a video that uses a specific tag will then be shown more videos that use this tag on their ForYou page. The most common tags used on these TikToks were #’name of a celebrity mentioned in the video’, #lgbt, #lesbian, #gaytiktok, #mommyissues, #middelagedwomen and #gay. This explains why my girlfriend and I both get these videos in our feed as we both have liked content that uses some of these tags.


Literature

The overarching theme for these TikToks is that these younger girls are expressing their love for women so much older than them, that it reads as ‘illegal’ or inappropriate. This sentiment is expressed in the title of the videos in which they describe their attraction to these women as ‘inappropriate’ or ‘illegal’. 


Rubin (1984) writes about the sex hierchy in which they differentiate between The Charmed Circle and the Outer limits to differentiate between ‘normal, good sexuality’ and ‘bad, abnormal sexuality’ in that order. Rubin describes cross-generational encounters as one of the categories that falls in the negative category together with for example ‘SM’ and ‘sex for money’. 

Even though Rubin wrote this in 1984 based on the norms of that time, the way the girls that post these TikToks describe their attraction to the women as ‘inappropriate’ or even ‘illegal’ shows us that the norm on this has not changed since Rubin published her works. The popularity of these TikToks does prove that the category ‘homosexual’ has moved on the spectrum from bad to good sexuality. Especially in the comments, lesbian sexuality is celebrated with a lot of acceptance and positivity. 



References


@crabslab. (2020, 13 november). Tactical voiding [TikTok video]. Geraadpleegd van https://vm.tiktok.com/ZMeSede9k/ 

@grandadfrankk. (2020, 3 november). I forgot to press 60 seconds :( I hope this 15 second one is just as good [TikTok video]. Geraadpleegd van https://vm.tiktok.com/ZMeSeh84T/ 

@h0peelisa. (2020, 8 november). If you know you know [TikTok video]. Geraadpleegd van https://vm.tiktok.com/ZMeSej67E/ 

@jemilys.daughter. (2020, 2 november). It’s called mommy issues [TikTok video]. Geraadpleegd van https://vm.tiktok.com/ZMeSJx5jf/ 

@mothskeletons. (2020, 29 oktober). ::D :D :D [TikTok video]. Geraadpleegd van https://vm.tiktok.com/ZMeSe1TFn/ 

Queer undefined. (z.d.). Geraadpleegd op 17 maart 2021, van https://www.queerundefined.com/search/wlw 

Rubin, G. S. (Gayle) (1984). ‘Thinking Sex: Notes for a Radical Theory of the Politics of Sexuality’. In Vance, C. S. (Carole) (ed.) Pleasure and Danger: exploring female sexuality. 267-319. Boston: Routledge & Kegan Paul.

Breaching Experiment 2021

 Inleiding


Voor dit breaching experiment hebben wij besloten een norm te gaan doorbreken op de veerpont. Wie regelmatig gebruik maakt van de pont over het IJ weet dat het meestal een georganiseerde bedoeling is. Je wacht op de pont, mensen gaan de pont af en jij gaat de pont op. Vervolgens zit je op één van de weinige stoeltjes of als je pech hebt sta je totdat je aan de overkant bent. 

In plaats van balen dat er geen stoeltjes meer zijn om op te zitten nemen wij voor dit experiment onze eigen zitplaatsen mee. We proberen dus de norm te breken dat wanneer de zitplaatsen gevuld zijn je staand wacht tot je aan de overkant bent. 


Ook al is er in de zogenaamde ‘Reisregels’ van de GVB (GVB, 2021) niets te vinden over een verbod op zelf meegenomen zitvoorzieningen, verwachten we toch dat we vreemd aangekeken zullen worden wanneer we plaats gaan nemen op een picknick kleedje. Vooral doorgewinterde bewoners van Amsterdam Noord nemen de ongeschreven pont-etiquette serieus (Van Gelder, 2015). Uit onderzoek is ook gebleken dat passagiers van het openbaar vervoer behoefte hebben aan een rustige reis en dat verstoring van deze rust, bijvoorbeeld door normoverschrijdend gedrag, irritatie kan opwekken (Moore, 2011). Wij voorspellen dus ook dat onze medereizigers geërgerd op ons gedrag zullen reageren. 



Opzet 


Op 23 november hebben wij met drie mensen rond 14:45 de pont vanaf Amsterdam Centraal richting NDSM genomen. We hebben bewust deze tijd gekozen omdat we buiten de spitstijden zo min mogelijk overlast zouden veroorzaken. Op de pont waren er grofweg twintig anderen aanwezig. De rit richting NDSM duurt ongeveer een kwartier, dus zijn we vrijwel gelijk begonnen met de uitvoering van het experiment. 

 

We hebben bewust besloten om aan de achterkant te gaan zitten omdat hier meer ruimte was om te zitten.

We hebben het experiment twee keer uitgevoerd; eenmaal de pont verbinding van het Centraal Station richting de NDSM en diezelfde pont van de NDSM terug naar het Centraal Station. Beide kanten op betreft dit een reis van +- 15 minuten. 

Op de terugweg was het iets drukker op de pont. We zijn toen ook weer aan de achterste kant gaan zitten. Deze keer was het iets drukker. 


FOTO


Resultaten


Als alternatieve zitplek hadden we dus een picknickkleed mee om op te zitten. Tijdens het gezamenlijk neerleggen van het kleedje kregen wij van omstanders verbaasde blikken. We voelde ons voor aanvang van het breaching experiment al ongemakkelijk, en dit werd versterkt door de blikken van de mensen op de pont. Toen we gingen zitten zette dit gevoel nog door, maar dit was van korte duur. 


Beide keren voelde we ons eigenlijk alleen oncomfortabel tijdens de eerste paar minuten, en daarna wendde het overschrijden van de norm.  

We hadden het gevoel dat we duidelijk de norm overschreden, maar hier zaten bijna geen sancties aan vast. Alleen de rare blikken hebben we iets van gemerkt, maar er is geen vraag geweest of wij wilde stoppen. Het feit dat er geen sancties waren en we ons voor het grote deel van de tijd comfortabel voelden laat zien dat de norm die wij denken dat er is veel minder sterk is dan we in eerste instantie gedacht hadden. Wel is het belangrijk om te benoemen dat het door het dragen van mondkapjes door onze mede-reizigers de reacties moeilijker af te lezen waren.


Dit koppelen wij aan de sociale controletheorie. De sociale controle theorie stelt dat er sancties liggen op ongewenst gedrag, en hierdoor ongewenst gedrag voorkomen wordt. Deze sancties zijn groter des te groter de normen zijn. Sancties kunnen van alles zijn, als het maar probeert de bestaande normen te handhaven. Wij dachten dat er sociale controle zou zijn rondom het in beslag nemen van ruimte om eigen zitplekken te creëren. Dit zou je kunnen merken in sancties, van afkeurend gedrag tot en met het vragen om te stoppen met het ongewenste gedrag. Er waren geen sterke sancties, dus stellen wij dat de sociale controle niet sterk was op de pont op het gebied van onze onderzochte norm (Geven, 2021).


Conclusie

De pontbevaarders bleken minder bezig met ons gedrag dan we hadden voorspeld. Op enkele verbaasde blikken na waren er geen sancties tijdens ons breaching experiment. We hebben in comfort kunnen genieten van onze overtocht zonder dat iemand zichtbaar geërgerd reageerde op onze zitkeuze. Het is mogelijk dat passagiers ons gedrag wel als storend hebben ervaren maar wij dit niet door hadden omdat zij een mondkapje droegen. Hierdoor was het aflezen van hun gezichten maar beperkt mogelijk.  



Literatuur

Van Gelder, L. (2015, 20 april). De Pont Etiquette: zo hoort het aan boord. Het Parool. Geraadpleegd op 24 november 2021, van https://www.parool.nl/nieuws/de-pont-etiquette-zo-hoort-het-aan-boord~b6d78f14/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F 


Geven, S. (2021, 18 november). Mensenmaatschappij hoorcollege 6 [Hoorcollege]. Hoorcollege, Amsterdam, Nederland.


Reisregels Veren | GVB. (2021). GVB. Geraadpleegd op 24 november 2021, van https://www.gvb.nl/reizen/reisregels/reisregels-veren


Moore, S. (2011). Understanding and managing anti-social behaviour on public transport through value change: The considerate travel campaign. Transport Policy, 18(1), 53–59. https://doi.org/10.1016/j.tranpol.2010.05.008 


Mensenmaatschappij Breaching Experiment 2020

 Sociale Normen op Zoom

Met de komst van het ‘.....’ zijn een hoop educatieve bijeenkomsten gedigitaliseerd. Eén van de bekendste van deze digitale platformen in het onderwijs is Zoom. Een platform waarop een werkgroep door middel van de webcam en het delen van het computerscherm vorm kan krijgen (Serhan, 2020). Sinds maart maken veel mensen dagelijks gebruik van dit platform (Chatziralli, I., Ventura, C. V., Touhami, S., Reynolds, R., Nassisi, M., Weinberg, T., ... & Yuan, M., 2020). Voor zowel Zoom als soortgelijke platformen als Teams zijn sindsdien verschillende ‘ongeschreven regels’ opgesteld. Deze verschillen van ‘microfoon uitzetten als je niet praat’ tot ‘een verzorgd uiterlijk hebben’ (Scheres, 2020). Veel van deze Zoom-regels lijken op regels in een normale werkgroep. Daarin wordt ook van je verwacht dat je bepaalde regels volgt om de rust en orde te behouden. Wij gaan in ons experiment onderzoeken of de normen die gelden in een klaslokaal ook gelden in een digitale leeromgeving. 

Uit onderzoek is gebleken dat studenten minder gemotiveerd zijn na het volgen van een Zoom-les. Het gevolg hiervan zou logischerwijs kunnen zijn dat studenten het als minder storend ervaren wanneer iemand niet gemotiveerd overkomt in de les dan wanneer deze stoorzender in een fysiek klaslokaal zou zitten (Serhan, 2020). Dit gaan wij op de proef stellen door de volgende acties uit te voeren tijdens een Zoom-meeting:

  1. een zoom-meeting volgen in pyjama

  2. overduidelijk in slaap vallen tijdens een zoom-meeting

  3. een sigaret roken tijdens een zoom-meeting

Omdat wij ons experiment in een neutrale omgeving wilden uitvoeren hebben we gevraagd aan studerende huisgenoten om onze proefkonijnen te zijn. Beide werkgroepen vonden plaats in een Zoom-meeting vroeg in de middag met 15 tot 20 andere studenten en één werkgroepdocent. Wij lieten één persoon in pyjama met warrig haar een hele werkgroep gapen. Op een gegeven moment instrueerden we ditzelfde proefpersoon om ‘in slaap te vallen’ door op zijn hand te leunen en zijn ogen dicht te doen. Ons tweede proefpersoon deed regulier mee aan de werkgroep maar rookte constant sigaretten. 

Ongemotiveerd overkomen in een werkgroep is vervelend voor je medestudenten (bron) en roken in openbare binnenruimtes is al geruime tijd illegaal (“Wetten.nl - Regeling - Tabaks- en rookwarenwet - BWBR0004302”, 2020) en zal niet in dank worden afgenomen door medestudenten en/of een werkgroepdocent. In de toekomst zouden we ditzelfde experiment ook willen uitvoeren in een ‘live’ les zodat we een directe vergelijking tussen de verschillen in reacties kunnen maken. Die mogelijkheid hadden we nu helaas niet.  

Uitvoering experiment

Als eerste voerde we het sigaretten experiment uit. De proefpersoon zelf rookt vast en maakte hierdoor geen ongemak mee door het constant moeten roken. Van de werkgroepdocent kwam geen enkele observeerbare reactie. De proefpersoon praatte wanneer ze de beurt kreeg en hield haar sigaret constant in beeld. Alleen wanneer ze met bekenden in een break-out room kwam werden er grappende opmerkingen over gemaakt. Ook werd haar gevraagd of ze een zware dag had. Het proefpersoon vond het breken van de norm vooral grappig dus voelde zich niet oncomfortabel door het experiment. 

In ons tweede experiment werd de pyjama en het gapen werd door niemand opgemerkt. Maar toen de proefpersoon eruitzag alsof hij sliep kreeg hij een privé berichtje van een bevriende klasgenoot. Hierin werd aan de proefpersoon gevraagd of hij wel goed had geslapen. Na de bijeenkomst legden we aan de docent uit dat we een experiment hadden uitgevoerd. Zij vertelde ons dat ze wel had gezien dat de proefpersoon leek te slapen, maar ze vond het niet nodig om iets te zeggen. We vroegen of ze dit wel in een ‘live’ les had gedaan. De docent bevestigde dit en vertelde ons dat ze in de huidige omstandigheden minder strict haar klassenregels naleeft. 

Koppeling theorie

De koppeling met de theorie van het vak Mens en Maatschappij is te vinden in het symbolisch interactionisme. Een stroming die ervan uitgaat dat mensen hun houding ten opzichte van dingen ontwikkelen door middel van de betekenis van het ding. In dit geval gaat het om de betekenis die een zoom werkgroep voor een student heeft en het gedrag wat een student passend acht tijdens het bijwonen van een werkgroep. 

De denker Norbert Elias stelt dat deze internalisering van een gedeelde norm, de betekenis die studenten aan het concept  “werkgroep” geven, onderdeel is van een proces. Omdat wij als mensen een opwelling of een vorm van onbeschaafd gedrag afkeuren zal een student, uit angst of uit schaamte de “gedragscode” van de werkgroep niet willen overschrijden (Elias, N., & Jephcott, E., 1994) Toch zien wij, dat wanneer de norm dan wel overschreden wordt, zonder de werkgroep te verstoren, de medestudenten ook hun medestudent wanneer dit gebeurt zo onopvallend en niet volledig openbaar hierop willen wijzen opdat ze zo min mogelijk sancties ontvangen.  



Conclusie

De sociale normen in een Zoom-meeting blijken minder sterk te zijn dan wij dachten. De acties die in live les ervoor kunnen zorgen dat je de les moet verlaten zorgen in de online meeting voor weinig sancties. Wij denken dat dit komt omdat je aanwezigheid in een Zoom-meeting een stuk minder ruimte inneemt; een kleine weergave van je gezicht. Hierdoor hebben studenten en de docent minder last van visueel storend gedrag. Hieruit concluderen wij dat de gedragscode van zoom anders is dan de gedragscode van een fysieke les. 

Referenties

Chatziralli, I., Ventura, C. V., Touhami, S., Reynolds, R., Nassisi, M., Weinberg, T., ... & Yuan, M. (2020). Transforming ophthalmic education into virtual learning during COVID-19 pandemic: a global perspective. Eye, 1-8.

Elias, N., & Jephcott, E. (1994). The civilizing process (Vol. 2). Oxford: Blackwell.

  Scheres, N. (2020, 18 juni). ‘Pyjama uit en make-up op, ook bij een online college’. Geraadpleegd op 24 november 2020, van https://www.folia.nl/opinie/138841/pyjama-uit-en-make-up-op-ook-bij-een-online-college 


Serhan, D. (2020). Transitioning from face-to-face to remote learning: Students’ attitudes and perceptions of using Zoom during COVID-19 pandemic. International Journal of Technology in Education and Science, 4(4), 335-342. 



Wetten.nl - Regeling - Tabaks- en rookwarenwet - BWBR0004302. (2020, 1 oktober). Geraadpleegd op 25 november 2020, van https://wetten.overheid.nl/BWBR0004302/2020-10-01

Amsterdam's Gezicht - Eindessay Mensenmaatschappij 3-2-22

Wanneer je iemand over de Zeedijk ziet lopen met een I Amsterdam hoodie of shirt met wietbladeren-print weet je al snel hoe laat het is. Maa...